septennium
septennĭum, ii, v. septuennium.
septennium, s. septuennium.
dignatus rex affligi jejunio simulque diademate carere ~io
juvenis ‥ per ~ium jugi viscerum languore et dolore vexatus fuerat
fons ‥ qui ob nimiam sui frigiditatem, ligna imposita per ~ii spatium in lapides obdurat
taxatio ‥ fieri debeat de ~io in ~ium
fecit ‥ missalia infra ~ium ‥ reparari
lapso hujusmodi ~io
seven ȝere , ~ium
septennĭum, ĭī, n. , Prud. Ditt. 23 et septŭennium, espace de sept ans : Fest. 347, 20.