septuagenus
septŭāgēnus, a, um, v. septuageni fin.
actis milleno centeno septuageno, / septimus a deno dat Jerusalem Saladeno
anno milleno Domini cum septuageno / atque ducenteno, Carolo sub rege sereno / urbe Viterbina fit in ejus carne ruina
anno milleno Domini cum septuageno / et bis centeno cum completo quasi deno / hoc opus est factum(