About

Menu

seraph

seraph [LL < Heb.] (~aphim or ~aphin in pl.)., seraph. ut cum Domino possit mirifice ovare cum Ceruphin atque ~aphin (Æthelwald) Cerne f. 21; semper absque fastidio laudant juxta exemplum ~aphin Bede Ezra 916A; praecepimus tibi ut nobis per nomen ejus oboedias ‥ quem Cherubin et ~aphin conlaudant (Jud. Dei) GAS 405; ~aphin Wulf. Swith. I 988, Osb. V. Dunst. 41 (v. cherub a); clamat unus de ~aphim in quo est plenitudo dilectionis Is. Stella Serm. 5. 7. 1705B; apud Isaiam ~aph delet iniquitatem ‥ . ~aph carbone ‥ os prophetae tetigit Pull. Sent. 884B; ordo angelorum qui propter nimium amorem quo diligunt Deum dicuntur ~aphim Ailr. Serm. 346D; apparitio ~aphyn facta fuit sancto Francisco in quodam raptu contemplationis Eccleston Adv. Min. 93; ave, cujus calcem clare / nec centenni commendare / sciret seraph studio Walt. Wimb. Virgo 91; ierarsias sive ordines que sic nominantur ‥ archangelus, ‥ throni, ceraphin, et cherubim Bacon XV 215.

Saved

Recent