sermunculus
sermunculus, common talk, report, rumor
sermuncŭlus, i, m. dim. [sermo].
- (Acc. to sermo, I. B. 3.) Common talk, tittletattle, report, rumor (rare but class.): urbani sermunculi, Cic. Deiot. 12, 33: sermunculis fabellisque duci, Plin. Ep. 5, 8, 4: sermunculum omnem aut restinxerit aut sedarit, Cic. Att. 13, 10, 3: non deterreor sermunculis istorum, Plin. Ep. 7, 17, 14.—
- II A little discourse (late Lat.), Hier. Ep. 32, 1.
sermunculus, ī, m. (Demin. v. sermo), I) das böswillige Gerede, das Geschwätz, Geklatsch der Menge, die Klatschgeschichte, urbani malevolorum sermunculi, Cic.: sermunculis etiam fabellisque duci, Plin. ep.: sermunculum omnem aut restinguere aut sedare (auf einmal oder nach und nach den Mund stopfen), Cic. – II) die kleine Schrift, Rede, Hieron. epist. 32, 1.
paucos transmitte ~os illius pulcherrimae labiae tuae(
qui ex alienis sibi ~is laudem quaerit
nostre exiguitatis sermociunculus explicare non sufficit
sermuncŭlus, (14) ī, m. (sermo), petit discours [écrit] : Hier. Ep. 32, 1 || racontars, cancans : Cic. Dej. 33 ; Att. 13, 10, 3.
sermunculus ī, m dim.
- sermo, common talk, report, rumor: urbani sermunculi: sermunculum omnem aut restinxerit aut sedarit.