seuta

seuta [ME sute, seut(e), sieut, suite < AN siute, suite, seute < CL secta] 1 (feud.) obligation of tenant to use facility of feudal superior, suit. b obligation of tenant to attend (at court). c1165 cum soca et ~a ejusdem molendini E. Ch. Yorks III 1528; a1200 molendinum de H. ‥ cum tofto et curtilagio, et cum tota multura et suita MonA VI 361b.  b 1181 manerium de Chingesford ‥ faciebat suitam hundredi de Waltham cum preposito et duobus hominibus Dom. S. Paul. 144; pro omnibus servitiis, demandis, auxiliis, curie sectis, suettis, releviis, escatis, tallagiis, soccagiis, et pro omnibus secularibus exactionibus et terrenis demandis Ambrosden I 369. 2 (leg.) prosecution, legal process, suit. 1313 nec in judicium ducatur per nos seu per alios ad nostram ~am Tract. Ed. II 18; guerentatum est quod nullus ‥ sit ‥ in judicium ductus per nos, nec per alium ad nostram sieutam seu ~am alterius cujuscunque in nostra curia Ib. 19.