solator
solator, a comforter, consoler
sōlātor, ōris, m. [solor],
- a comforter, consoler (poet. and very rare): ipse ego solator, Tib. 1, 3, 15: mitis lugentum, Stat. S. 5, 5, 40.
sōlātor, ōris, m. (solor), der Tröster, Tibull. 1, 3,15. Stat. silv. 5, 5, 40.
spes inopum, orphanisque pater, solator egentum
sōlātŏr, (16) ōris, m. (solor), consolateur : Tib. 1, 3, 16.
sōlātor ōris, m
- solor, a comforter, consoler: ipse ego solator, Tb.