sonitus
sonitus, a noise, sound, din
BWL
Jupiter thundered mightily in the sky
Frieze-Dennison Vergil
Could not find sonituum in Logeion dictionaries.
sonituum Noun: masculine genitive plural of sonitus
- a noise, sound, din, etc. (class.; in sing. and plur.): at tuba terribili sonitu taratantara dixit, Enn. ap. Prisc. p. 842 P. (Ann. v. 452 Vahl.); cf.: lituus sonitus effudit acutos, id. ap. Paul. ex Fest. p. 116 Müll. (Ann. v. 522 Vahl.): summo sonitu quatit ungula terram, id. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 281 Vahl.); imitated by Verg. A. 8, 596: ungularum, Plaut. Men. 5, 2, 113 (865): tumultuosus, id. Trin. 5, 2, 52 (1176); cf. id. Bacch. 5, 2, 1 (1120): forum, id. Curc. 1, 3, 1 (158); id. Mil. 4, 8, 67 (1377); id. Trin. 5, 1, 7 (1121): armorum, Lucr. 2, 49; Verg. G. 1, 474: vocis, id. A. 3, 669: tubae, Auct. Her. 4, 15, 21: tubarum, Verg. G. 4, 72: ventorum, Lucr. 6, 131: remorum, Caes. B. G. 7, 60: pedum, Ov. M. 5, 616: convivarum, Plaut. Most. 4, 2, 24 (908): stertentium, Plin. 9, 10, 12, § 36: Olympi, i.e. the thunder, Verg. A. 6, 586: (ignis) ingentem caelo sonitum dedit, id. G. 2, 306: utero sonitum quater arma dedere, id. A. 2, 243; 9, 667: sonitum (veneni e poculo ejecti) reddere, Cic. Tusc. 1, 40, 96: fragor et sonitus, id. Rep. 2, 3, 6: verborum sonitus inanis, id. de Or. 1, 12, 51—Plur.: nosti jam in hac materiā sonitus nostros, i.e. my thundering speech, Cic. Att. 1, 14, 4; innumeros aeris sonitus, Stat. S. 1, 1, 68: sonituum discrimina, Vitr. 1, 1; Petr. 89, 38.— Of an abstract subject: quae (eloquentia) cursu magno sonituque ferretur, Cic. Or. 28, 97.
dasia est qualitas sillabae juxta ~um spirantis
audio subitum ‥ ~um inmanissimi fletus ac miserrimi
quamdiu [abbas ] dormierit in lecto suo mane nullus ~um audeat facere
unus eorum supra murum stans nudato inguine auras ~u inferioris partis turbaverat
annectis insuper eorum, que in ecclesia velut declamationis modo pronuntiantur, velud cum ~u deperire memoriam, nisi scripture velud quodam retinaculo teneantur
altus ligni ~us, qui fit ad ‘Benedictus’, est maximus terror, qui invadet adversarios, quando interficietur Antichristus
sub obtuso grossioris chorde ~u
~us et ornatus cx s. ix d. ob.
pro ~u et luminari ‥ in predicto festo
asma est difficultas hanelandi et hoc cum ~itu
quacunque hora per totam diem post ~um, quem prior ad excitandos fratres mane facere solet
dicet aliquis, tubam non ante ignem sonituram, Dominum vero ante ~um descensurum
quomodo tunc in tube ~u descendet?
si ‥ ob noctis obpacitatem signum quod fecerit videre negant, tunc eis illud palmarum ~u imperabit
post completorium usque mane post ~um nullus debet vestes excutere
hac die Sabbati preterita, in ~u vesperarum, venerunt ‥ quidam clericus et unus novitius de partibus Francie
➳ gén. arch. soniti Pacuv. 133 ; Cæcil. 21.
Ut qui negligenter Sonitum fecerit, aut aliud quid excesserit in refectorio, mox a Priore veniam petat.Ubi quidam
Sonitumcrepitum ventris interpretantur ; sed perperam. Capitula Monachorum ad Augiam directorum cap. 7 :
Si quis autem de ipsis aliquid ibi delinquerit, vel excesserit, aut Sonitum aliquem fecerit, exceptis his, qui ad mensam sedent, prostrati ibi coram Priore tamdiu jaceant in terra, etc.Capitula Adalhardi Abbat. cap. 27 :
De omni strepitu, vel excussione, vel Sonitu.Vide Nomasticum Cisterciense pag. 171. 172. 175. 176. 180. 182. et infra in Sonus 1.
Sonnet, Ventris crepitus, in Lit. remiss. ann. 1472. ex Reg. 195. Chartoph. reg. ch. 776 :
Les assistants sentirent une mauvaise odeur ; à l'occasion de laquelle, ils ou les aucuns d'eulx dirent au suppliant qu'il avoit fait ung sonnet, et qu'il en seroit baculé. Sonnement,pro
Bruit, in Vita J. C. MS. :
Tous oirent communement Des chiols venir un Sonnement.
Sed ipsa villa et hominibus ejusdem gaudebunt, cum suis juribus gaudebunt et fruentur libere et absolute, sicut et nos terris nostris et dominiis, comitatibus supradictis, hoc excepto, quod Sonitus campanæ pro patria comitatus Lossensis (sicut moris est) defendenda, nobis et nostris successoribus, ibidem Comitibus de Los, in perpetuum remanebit in villa de Zoulre memorata.
♢ gen. arc. soniti.
- SON-, a noise, sound, din: cogitate genus sonitūs eius, etc.: sonitu quatit ungula campum, V.: tubarum, V.: remorum, Cs.: procellae, L.: Olympi, i. e. thunder, V.: verborum inanis: nosti iam in hac materiā sonitūs nostros, i. e. the thunders of my speech.
-
…trahens umero. cuius ut accensae Dryades candore puellae miratae solitos destituere choros, prolapsum leviter facili traxere liquore tum sonitum rapto corpore fecit Hylas. cui procul Alcides iterat responsa, sed illi nomen ab extremis montibus aura refert .…
Propertius, Elegies
-
…incautis pastoribus excidit ignis, qui furtim pingui primum sub cortice tectus robora conprendit frondesque elapsus in altas ingentem caelo sonitum dedit ; inde secutus per ramos victor perque alta cacumina regnat et totum involvit flammis nemus et ruit atram ad…
Vergil, Georgics
-
…validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus amnis, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat. sic igitur debent venti quoque flamina…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ab imo effusus Pindo spumosis volvitur undis, deiectuque gravi tenues agitantia fumos nubila conducit summisque adspergine silvis inpluit et sonitu plus quam vicina fatigat. Haec domus, haec sedes, haec sunt penetralia magni amnis ; in his residens…
Ovid, Metamorphoses
-
…legionis reliquas de media nocte cum omnibus impedimentis adverso flumine magno tumultu proficisci imperat. Conquirit etiam lintres has magno sonitu remorum incitatas in eandem partem mittit. Ipse post paulo silentio egressus cum tribus legionibus eum locum petit quo naves…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quorum de facultate quaerimus quid intersit inter oratorum studia atque naturas suavitatem Isocrates, subtilitatem Lysias, acumen Hyperides, sonitum Aeschines, vim Demosthenes habuit. Quis eorum non egregius tamen ; quis ; cuiusquam nisi sui similis…
Cicero, de Oratore
-
…iis dissentiet, erit absurdum in nos invehi. verum tamen invehatur. festive, mihi crede, et minore sonitu quam putaram, orbis hic in re publica est conversus citius omnino quam potuit ; id culpa Catonis, sed…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ut deus aliqui delapsus de caelo coetus hominum adeat, versetur in terris, cum hominibus conloquatur. cogitate genus sonitus eius quem Latinienses nuntiarunt, recordamini illud etiam quod nondum est relatum, quod eodem fere tempore factus in agro…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…de consensione Italiae, de intermortuis reliquiis coniurationis, de vilitate, de otio. nosti iam in hac materia sonitus nostros. tanti fuerunt ut ego eo brevior sim quod eos usque istinc exauditos putem. Romanae autem se res…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quae illum locum adcolit, propter magnitudinem sonitus sensu audiendi caret. Hic vero tantus est totius mundi incitatissima conversione sonitus, ut eum aures hominum capere non possint, sicut intueri solem adversum nequitis, eiusque radiis acies vestra sensusque…
M. Tullius Cicero, De Republica