spicatus
spīcātus, a, um, Part., v. spico.
spīcātus, a, um, s. spīco.
~us, de spicis aromatum factus
nardi ~i: nardus est arbor cujus est fructus ut lauri bacae
nam redolet nardus spicato gramine multum
spīcātus, a, um, part. de spico.
- 1. aren dragend;
- 2. (metaf.) spits (toelopend), voorzien v.e. spitse top.