spineus
spineus, of thorns, thorny
spīnĕus, a, um, adj. [spina],
- of or made of thorns, thorny (very rare): vincula, Ov. M. 2, 789: frutices, Sol. 7 fin.
spīneus, a, um (spina), aus Dornen, dornig, vincula, Ov. met. 2, 789: frutices, Solin.: corona, Lact.
~eus, -a, -um i. de spinis factus
fugit ‥ ad unam altam hayam ~eam(v. 1
in modum corone ~eae capud Christi cingentis
Domine Jesu Christe adoro te in crucem ascendentem et ~iam coronam portantem in capite
portiunculam ‥ corone ~ee ‥ quam ad derisionem regni militaris rabies sacrosancto imposuit capiti
Domine ‥ qui ~eam coronam pro salute fidelium capiti tuo applicari voluisti
spineus vertex, lancea percussoris
carecta ~ea ‥ que nunquam revertebatur ad spinas ‥ cariand’(
pro servic' inveniend' comiti Bonon' unum saccum cum ~o in guerra domini regis in Wall'
spīnĕus, a, um, dʼépine [bois] : Ov. M. 2, 789 || épineux : Sol. 7.
spīneus
adj.
- spina, of thorns, thorny: vincula, O.