strundius

, sive struntus, σπέλεθος. Ita Gloss. Lat. Gr. Stercus, unde nostris vox eadem notione familiaris, Estron, Italis Stronzo. Vulcanius emendat, Truncus, στέλεχος : alii nihil mutandum volunt. Vide Salmas. et Scaliger. ad Catalecta pag. 204.