suavis
suavis, sweet, agreeable, grateful
- I As affecting the senses: quod suave est aliis, aliis fit amarum, Lucr. 4, 658: odor suavis et jucundus, Cic. Verr. 2, 3, 9, § 23: elixus esse quam assus soleo suavior, Plaut. Most. 5, 1, 66 (1106): vidimus et merulas poni et sine clune palumbes, Suaves res, si, etc., Hor. S. 2, 8, 92: suaviores aquae, Plin. 20, 11, 44, § 114: radix suavissimi gustūs et odoris, id. 25, 9, 64, § 110: spiritus unguenti, Lucr. 3, 223: tibi suavis daedala tellus Summittit flores, id. 1, 7: anima, Phaedr, 3, 1, 5: suavior et lenior color, Plin. 9, 41, 65, § 140: sonus Egeriai, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 42 Müll.: cantus, Plaut. Cas. 4, 3, 2 (799): cantatio, id. Stich. 5, 5, 19 (760): sermo, id. As. 5, 1, 8 (835): accentus, Quint. 12, 10, 33: appellatio litterarum, id. 11, 3, 35: vox, Gell. 19, 9, 10: sopor, Lucr. 4, 453.—Poet., suave, adv., sweetly, agreeably, pleasantly: suave locus voci resonat conclusus, Hor. S. 1, 4, 76: suave rubens hyacinthus, Verg. E. 3, 63: rubenti Murice, id. ib. 4, 43.—
- II As affecting the mind or feelings (cf.: gratus, jucundus): doctus, fidelis, Suavis homo, facundus, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 250 Vahl.); so, homo, Ter. Phorm. 411: mea suavis, amabilis, amoena Stephanium, Plaut. Stich. 5, 4, 54 (736): comes, benigni, faciles, suaves homines esse dicuntur, qui erranti comiter monstrant viam, benigne, non gravate, Cic. Balb. 16, 36; cf.: suavis, sicut fuit, videri maluit quam gravis, id. Brut. 9, 38: amor suavissimus, Plaut. Cist. 1, 3, 45 (148): amicitia, Lucr. 1, 141: inter nos conjunctio, Cic. Fam. 13, 26, 1: suavis suaviatio, Plaut. Bacch. 1, 2, 12 (120); id. Ps. 1, 1, 63 (65): hunc diem suavem Meum natalem agitemus amoenum, id. Pers. 5, 1, 16 (768): modus, id. Cist. 1, 1, 17 (17).—Suave est with subj.-clause: ut rei servire suave est! Plaut. Truc. 2, 3, 21 (342): tibi porro ut non sit suave vivere, Ter. Heaut. 482: suave, mari magno ... E terrā magnum alterius spectare laborem, Lucr. 2, 1: non quin mihi suavissimum sit ... tuae memoriae dare operam, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 1.—Hence, adv.: suāvĭ-ter, sweetly, agreeably, pleasantly, delightfully (class.).
- 1 To the senses: video quam suaviter voluptas sensibus nostris blandiatur, Cic. Ac. 2 (Luc.), 45, 139: nec tam bene quam suaviter loquendo, id. de Or. 3, 11, 43; cf. dicere, id. Brut. 29, 110.—Sup.: suavissime legere, Plin. Ep. 3, 15, 3: peucedanum odore suaviter gravi, Plin. 25, 9, 70, § 118.—
- 2 To the mind, etc.: secunda jucunde ac suaviter meminerimus, Cic. Fin. 1, 17, 57: epistula copiose et suaviter scripta, id. Fam. 15, 21, 4; cf. sup.: litterae suavissime scriptae, id. ib. 13, 18, 1: quid agis, dulcissime rerum? Suaviter, ut nunc est, inquam, Hor. S. 1, 9, 5; Petr. 71, 10; 75, 8: sicut tu amicissime et suavissime optas, Cic. Fam. 3, 12.
fons ille ‥ est ‥ potu ~is
cophinum plenum de fructibus eis incognitis colore purpureis, sapore valde ~ibus(
vigilie que maxime in abstinencia absque ~ioribus cibis celebrantur
putor ambrosiam flagrabat nectare suavem
nescit ~e [AS: ] diligere qui amarum non gustaveritwat swetes
pro hugis x vini ~i [sic ] ij sol.
suavia compressis impendens oscula buccis
~i odoris flagrantia dulcius redoleant
nares odore panis ~issimi replete sunt
odor ~issimus
donec recederet odor quam ~issimus ex illo progrediens
virtutes sunt ‥ ~es [ME: ] in ejus naribusswote ‥ smellinde
aromatum ~e olentium
olim ‥ ~e halantibus monasteriorum floribus dulcis
pectus ‥ ~e olentis pudicitie refertum floribus
vir iste suaveolentis opinionis est penes nos, quia nimirum longe lateque respersit bonum odorem nominis sui(
vocem ~issimam cantantium atque laetantium
res Anglorum gestas Beda ‥ plano et ~i sermone absolvit
~is ‥ et jocunda sonoritas
redemptorem rectissimum / predo pro vili vendidit / emptusque verbum reddidit / vendenti süavissimum
voces ‥ hominum ‥ ducunt in mixturam ~em et penitus in consonum
quis ‥ audiens haec ~ia non laetetur?
tuis sanctis precibus et ~issimis suggestionibus
nec confluentes cessabat ad se turbas ~a verbi Dei ammonitione cohortare
doctor ~issimus ‥ libenter auditus ab universis
licet dubitationem aliquam agnovissem de mea fide in tuis ~issimis apicibus
aliquandiu supervivens, roseo fatiei rubore ~is
ut ibi amplecter alas illius ~issimas
uno ‥ die sum in isto ferventis dolii balneo et altero die transmutor in isto ~issimo altero aque dolio
adhibetur post hec lino ~iorum stimulorum levior purgatio
nidus est asper exterius ex pungentibus spinis, interius ~is [ME: ] et lenisnesche
cum suaviter respirare deberent sub jugo et onere tam ~i et tam levi, sub utroque laborant et murmurant
cilicium, jugum dominicum sibi ~e, atque in manibus onus leve portavit pro Christo consimile [cf. ]Matth. xi 30
hiemps valde sicca et ~is, ita quod fontes ‥ desiccabantur
veluti lac fragili congruit aetati, ita ~iora praecepta rudi populo in principio fidei tradenda sunt
esto in consilio ~is et in opere strenuus
~is ‥ generis [virtutis ] est pietatem exercere, humilitatem pretendere ‥
semper ‥ precedant purgationes ~es dicte
decoquatur cum ~i igne et suaviter
mox primas suavis tenebras mitescere somnus
non tibi sit saeculi pompa ~ior quam salus aeterna
quadam ~i recordatione in conspectu Dei tuae beatitudinis nomen cordi meo infixum teneo
sensualitas ~ia querens, quidquid est diversum fastidit
super frigidum marmor ~i sopore detentus est
non commessaciones, non potaciones, non copule feminarum ‥ ~em vitam faciunt sed sobria disputacio
- 1. aangenaam, prettig (voor de zintuigen), o.a.: zoet, niet-bitter; welriekend; melodieus; leuk [potio; odor; cantus; vox; oculi]; ➤ suaviter loqui; suaviter meminisse met plezier; suave rubens; suave resonare;
- 2. aangenaam, prettig (voor de geest) [homo; sermo; litterae].
- SVAD-.— To the senses, sweet, agreeable, grateful: odor: res, H.: anima, Ph.—Fig., to the mind, pleasant, agreeable, grateful, attractive, gratifying: homo, T.: homines: sermo Suavior, H.: vita suavissima: eius suavissimi mores: Tibi ut non sit suave vivere, T.: litterae tuae.
-
…visus eque tuo pendet resupini spiritus ore. hunc tu, diva, tuo recubantem corpore sancto circumfusa super, suavis ex ore loquellas funde petens placidam Romanis, incluta, pacem ; nam neque nos agere hoc patriai tempore iniquo…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…verbis praesertim cum sit agendum propter egestatem linguae et rerum novitatem ; sed tua me virtus tamen et sperata voluptas suavis amicitiae quemvis efferre laborem suadet et inducit noctes vigilare serenas quaerentem dictis quibus et quo carmine demum clara tuae possim…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…concipitur visitque exortum lumina solis te, dea, te fugiunt venti, te nubila caeli adventumque tuum, tibi suavis daedala tellus summittit flores, tibi rident aequora ponti placatumque nitet diffuso lumine caelum. nam simul ac species patefactast…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…tamen malo ferre nos desiderium quam te non ea quae spero consequi. quom vero in C. Mati, suavissimi doctissimique hominis, familiaritatem venisti, non dici potest quam valde gaudeam. qui fac ut te quam maxime diligat…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quicumque calamus in manus meas venerit, eo sic utar tamquam bono. verum attende nunc, mi optime et suavissime frater, ad ea dum rescribo quae tu in hac eadem brevi epistula πραγματικῶς valde scripsisti. de quo petis…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…amicitiarum, sicut aliarum rerum, satietates ; veterrima quaeque, ut ea vina quae vetustatem ferunt, esse debent suavissima, verumque illud est, quod dicitur, multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiae munus expletum sit…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…Iucundi acti labores, nec male Euripides concludam, si potero, Latine ; Graecum enim hunc versum nostis omnes Suavi s laborum est praeteritorum me moria. Sed ad bona praeterita redeamus. quae si a vobis talia dicerentur ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…At enim hic etiam dolore. At eum nihili facit ; ait enim se, si uratur, Quam hoc suave dicturum. qua igitur re ab deo vincitur, si aeternitate non vincitur in qua quid est boni praeter summam…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nobis nihil fuit. qua re cum dolore conficior tum etiam pudore ; pudet enim me uxori meae optimae, suavissimis liberis virtutem et diligentiam non praestitisse. nam mi ante oculos dies noctesque versatur squalor vester et maeror et infirmitas…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…erat causa invidendi, nisi forte ipsius eloquentiae magis quam quod me audiret invideres. nos enim piane, mi suavissime Volumni, aut nihil sumus aut nobis quidem ipsis displicemus gregalibus illis, quibus te plaudente vigebamus, ami is…
Cicero, Epistulae ad Familiares