sucinus
sūcĭnus (succ-), a, um, adj. [sucinum],
- of amber: gutta, Mart. 6, 15, 2: gemma, id. 4, 59, 2: novacula, Plin. 22, 23, 47, § 99.
sūcinus (succinus), a, um (sucinum), aus Bernstein, novacula, Plin. 22, 99: gemma, Mart. 4, 59, 2: gutta, Mart. 6, 15, 2.
ubi succina [v. l. suctina; gl.: ] sive pixides tortiles sub divo ponantur in quibus storacis calamita ‥ contineaturbustice ; sulcina,boytes ; succina i. pixis et dicitur a succus, -ci quia ibi succi infunduntur
sūcĭnus, a, um (sucinum), de succin [ambre jaune] : Plin. 22, 99 ; Mart. 4, 59, 2 ; 6, 15, 2.