sudus
sudus, cloudless, bright, clear, serene
sūdus, a, um: adj. (se- and udus), dry; subst., sūdum, ī, n., clear weather; clear sky, 8.529.
sūdus, a, um, adj. [se-udus; cf.: sudum siccum quasi seudum id est sine udo, Fest. pp. 294 and 295 Müll.], without moisture, dry; and of the weather, cloudless, bright, clear (class.; cf. serenus).
- I Adj.: ventorum flamina suda, Lucil. ap. Non. 31, 19: flamen venti, Varr. ib. 234, 7: ver, Verg. G. 4, 77: tempestas, Ap. Deo Socr. p. 42, 27: splendor luminis, id. M. 11, p. 260, 30: cuncta specula vel uda vel suda videre, id. Mag. p. 283, 37.—Adverb.: sudum, brightly, Prud. Cath. 7, 79.—
- B Subst.: sūdum, i, n., bright, clear weather: cum sudum est, Plaut. Mil. 1, 1, 2 (2): horologium mittam et libros, si erit sudum, Cic. Fam. 16, 18, 3: dum sudum est, Plaut. Rud. 1, 2, 35 (123): arma Per sudum rutilare vident, Verg. A. 8, 529; Val. Fl. 2, 115.—
- II Somewhat moist = subudus; ardentia viscera adhuc suda de sanguine, Arn. 7, 3.
sūdus, a, um (se u. udus, s. Fest. 294 [a], 30. Paul. ex Fest. 295, 4), ohne Feuchtigkeit, dah. vom Winde usw. = trocken, vom Wetter = entwölkt, trocken, heiter, a) eig.: flamen venti, Varro fr.: ver, Verg.: tempestas, Apul. – subst., sūdum, ī, n., α) der klare (von keinen Wolken umschlossene) Himmelsraum, Verg. Aen. 8, 529 (wo Ribbeck suidum). – β) heiteres Wetter, Plaut., Cic. u.a. – b) übtr., specula, trockene (Ggstz. uda), Apul. apol. 16. – c) Adv. sudum, heiter, Prud. cath. 7, 80. – ➳ Arnob. 7, 3 liest Reiff. uda. cod. P hat suda, wahrsch. zu lesen subuda, (etwas feucht).
aera per sudum ‥ [cf. gl.: per ~um; ]þurh þa hlutran
~um aeris, splendidum aeris
Hebraeis diem / sudo exhibebat lumine [gl.: sudo, puro, ]fægrum
en tetrica aura est et lurida aura ‥ et algida aura et non est squalida aura vel ~a aura aut ‥
roscidum quippe, et suppluviale tempus, aerque ~us
ave, cujus speciei / comparata lux diei / sude nox est horrida
duas denique singulis fere diebus celebrare solitus erat missas, quas inter oculum vix ~um habebat
atque fere nuda parebant corpora suda
~us, -a, -um i. purus et mundus
~um,lybt , siccum
sūdus, (16) a, um, sans humidité, sec, serein : Lucil. d. Non. 31, 19 ; Virg. G. 4, 77 || sūdum, n. , a) pris substt : temps clair, ciel pur : Virg. En. 8, 529 ; cum sudum est Pl. Mil. 2, quand il fait beau, cf. Pl. Rud. 123 ; Cic. Fam. 16, 18, 3 ; b) pris advt : sudum prænitens Prud. Cath. 7, 80, ayant un bel éclat.
➳ suda Arn. 7, 3, doit peut-être se lire subuda.
Seta suda, nondum abluta, nondum tincta, Gall.
Item statuimus quod nos, nec aliquis subditus noster non portet..... setam Sudam, nec sembellinum, nec erminium, etc.
sūdus
adj.,
- cloudless, bright, clear, serene: ver, V.—As substn., a bright sky, clear weather: si erit sudum: Arma Per sudum rutilare vident, V.