About Report a problem

Menu

summergo

Frieze-Dennison Vergil

summergō, mersī, mersus, 3, a.: to plunge beneath; submerge, sink, 1.40. (sub and mergō)

Could not find summergitur in Logeion dictionaries.

summergitur Verb: present passive indicative 3rd singular of summergo

See summergitur in Morpho

sum-mergo (subm-), si, sum, 3, v. a., to dip or plunge under, to sink, overwhelm, submerge, submerse.
  • I Lit. (class.; most freq. pass.): summersus equus voraginibus, Cic. Div. 1, 33, 73: genera summersarum beluarum, id. N. D. 2, 39, 100: salgama semper jure summersa, Col. 12, 4, 5: navis summersa, * Caes. B. C. 3, 39: ferrum summersum in undā, Ov. M. 12, 279: ipsos potuit summergere ponto, Verg. A. 1, 40: quod (saxum) tumidis submersum tunditur olim Fluctibus, id. ib. 5, 125: aliquot procellis summersi paene sumus, Liv. 24, 8, 13: summersas obrue puppes, Verg. A. 1, 69: navem, Tac. A. 14, 5: omnes quondam terrae submersae profundo fuerunt, Just. 2, 1, 17. —
  • II Trop. (post-class. and very rare): virtus summersa tenebris, Claud. lV. Cons. Hon. 221: publicatam summergere lectionem, to suppress, Arn. 3, 104.

Saved

Recent