summo
summo, āvi, āre (summus), auf den Höhepunkt bringen, quod ita orationem summaverit, ut etc., Schol. Bob. ad Cic. or. pro Mil. 10. no. 5. p. 286, 12 B.
See: summare
See: summere
1 summō (summus), abl. pris advt , à la fin, pour finir : Quint. 7, 1, 10.
2 summō, āvī, āre (summus), tr., portera son apogée : Schol. Cic. Mil. 10.