sutor
sutor, a shoemaker, cobbler
sūtor, ōris, m. [suo], a shoemaker, cobbler.
- I Lit., Plaut. Aul. 1, 1, 34 (73); 3, 5, 39 (513); Asell. ap. Gell. 13, 21, 8; Varr. L. L. 5, § 93 Müll.: crepidarius, Asell. ap. Gell. 13, 21, 8: SVTORVM COLLEGIVM, Inscr. Donat. 1, 131; Mart. 3, 16, 1; 9, 75 in lemm. al.—To denote people of the lower class: id sutores et zonarii conclamarunt, Cic. Fl. 7, 17; Juv. 3, 294. — Prov.: sutor, ne supra crepidam (judicaret), let the cobbler stick to his last, Plin. 35, 10, 36, § 85; cf. Val. Max. 8, 12, ext. 3. — *
- II Transf., a cobbler, patcher up of things: fabularum, Sid. Ep. 3, 13.
sūtor, ōris, m. (suo), I) der Flickschuster, Schuster, Plaut., Sen. u.a.: pascere se arte sutoris, Augustin. – zur Bezeichnung von Leuten aus dem niederen Volke, Cic. Flacc. 17. Iuven. 3, 294. – ne supra crepidam sutor iudicaret, woraus das Sprichwort, ne sutor supra crepidam (sc. iudicet), Schuster, bleib2 bei deinem Leisten, d.i. urteile nicht über Dinge, die du nicht kennst, s. Plin. 35, 85. Val. Max. 8, 12. ext. 3. – II) übtr., der Zusammenflicker, fabularum, Augustin. c. Faust. 22, 79. Sidon. epist. 3, 13, 2.
~or et sartor artes suos exercent
tu, ~or, quid operaris nobis utilitatis? ego emo cutes et pelles ‥ et facio ex eis calciamenta diversi generis, subtalares et ficones, ‥ frenos et falera ‥ flascones ‥ peras et marsupia
ego ille, quem tu ~orem hesterno die subsannasti, ocreas tibi durabiles paravi
qui modo primor est in regum domibus, / cum in sandapila ligatis pedibus / supinus ponitur, nonne †siccoribus [l. sutoribus ] / et peronatis est par aratoribus
de sutoria ‥ corium ad cordas campanarum ‥ ita quod dicti ~ores dictas cordas debent consuere et emendare
mulier si acum amiserit, aut ~or subulam, statim illud querit
hic ~or,a sowter
paulo inferius habitant ~ores vestiarii [], calcearii [ taylers ], caligarii [ shomakers ], lectarii [ hosyers ], chirothecarii [ upholsters ] glovers
~or vestiarius
~or calciorum
arte ~orum calligarum communiter vocatorumhosiers
terram que fuit Alfwi ~oris
Johannis ~oris de Oxonia
plegiis Simone filio Rogeri et Radulpho ~ore
sūtŏr, (12) ōris, m. (suo), ¶ 1 cordonnier : Pl. Aul. 73 ; Varro L. 5, 93 ; Gell. 13, 21, 8 || = homme du bas peuple : Cic. Fl. 17 ; Juv. 3, 294 || [prov.] ne supra crepidam sutor, v. crepida ¶ 2 [fig.] rapetasseur, compilateur : Aug. Faust. 22, 79.
Stallus Sutoris vaccæ, in mense 1. den. Stallus tacones vendentis, 1. den.Vide Vacarius.
sūtor ōris, m
- suo, a shoemaker, cobbler: id sutores conclamarunt, i. e. the vulgar, Iu.
Sutor
(ῥάπτης). A cobbler. The ancient cobbler sewed leather with an awl (subula) and a bristle (seta). His shop was called sutrina (σκυτεῖον). See Pliny, H. N. x. 60.