tabifluus
tābĭflŭus, a, um, adj. [tabes-fluo] (late Lat.). *
- Neutr., wasting away, decaying: corpus, Prud. Apoth. 958.—*
- II Act., consuming: morbus, Ven. Vit. S. Mart. 4, 430.
tābifluus, a, um (tabes u. fluo), I) nach und nach vergehend, Prud. apoth. 891. – II) nach und nach verzehrend, Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 430.
peste pestis adolevit ‥. ~as discutiens nebulas ‥ annum reducens frugiferum
tābĭflŭus, a, um (tabes, fluo), ¶ 1 qui sʼen va en pourriture : Prud. Apoth. 891 ¶ 2 qui va en consumant [en parlant du mal] : Fort. Mart. 4, 430.