torulus
tŏrŭlus, i, m. dim. [torus; a little elevation; hence],
- A tuft of hair: tum meo patri autem torulus inerit aureus Sub petaso, Plaut. Am. prol. 144; so, torulo capiti circumflexo, Amm.29, 1, 31: torulus in capite mulieris ornatus, Varr. L. L. 5, § 167 Müll.—
- II The (dilated) muscle, the brawn or fleshy part of the body: terga pulposis torulis obesa, Ap. Met. 7, 16, 17. —
- B Transf., the sap-wood, alburnum of a tree, Vitr. 2, 9, 3.
torulus, ī, m. (Demin. v. torus), I) der Wulst, auf dem Kopfe, aureus, Plaut.: torulus in capite mulieris ornatus, ein Wulst von Haaren, eine Art von erhabener Haartracht, Varro LL.: belli totius incentor, cuius vertici flammeus torulus aptabatur, Amm. – II) die (wulstigen) Muskeln am Körper, Apul. met. 7, 16. – übtr., an Bäumen, der Splint, Vitr. 2, 9, 3.
tŏrŭlus, (16) ī, m. (torus), petit bourrelet, petit renflement, ¶ 1 aigrette : Pl. Amph. 144 || sorte de chignon : Varro L. 5, 167 ¶ 2 muscle : Apul. M. 7, 16 || aubier dans les arbres : Vitr. Arch. 2, 9, 3.
- 1. (preklass.) haarwrong;
- 2. (postklass.) spierbundel.
Cujus vertici flammeusest divinandum ; etsi eidem Glossatori videtur indicari pars editior cassidis, aut ornamentum æneum rubri coloris.Torulus aptatur,
Bourreletappellamus, Spira farta, quæ galeæ superimponebatur, etiamnunc in arte heraldica
Tocqueet
Tortilnuncupata.