traiectus
traiectus2, a crossing over, passing over, passage
trājectus, a, um, Part. of traicio.
trājectus (in Caes. transjectus), ūs, m. [traicio].
- Abstr., a crossing or passing over, passage (class., but not in Cic., who uses instead trajectio): transjectus in Britanniam, Caes. B. G. 5, 2; 4, 21; id. B. C. 2, 20: in trajectu Albulae amnis submersus, Liv. 1, 3, 8; 35, 51, 1: tempestate in trajectu bis conflictatus, Suet. Aug. 17.—
- II Concr., a place for passing over, a passage: legiones et auxilia mittit ad trajectum, Auct. B. Alex. 56, 5; Plin. 6, 23, 26, § 98.
trāiectus, ūs, m. (traicio), I) das Hinübersetzen, Hinüberfahren, die Überfahrt, maris, Tac.: fluminis, Liv. u. Val. Max.: ex portu commodissimus in Britanniam, Caes.: legionum tardior a Brundisio Apolloniam, Val. Max.: absol., traiectu intercludi, Caes.: tempestate in traiectu bis conflictatus, Suet. – II) meton., der Übergangspunkt, die Überfahrt, Auct. b. Alex. 56, 5.
- 1. overvaart, overtocht [in Britanniam; (m. gen.) Albulae over de Albula];
- 2. (meton.) plaats voor de overtocht of oversteek.
trāiectus (1)
- P. of traicio.
trāiectus (trānsie-) (2) ūs, m
- trans+IA-, a crossing over, passing over, passage: in Britanniam, Cs.: in traiectu Albulae amnis submersus, L.