transfluo
trans-flŭo, xi, 3, v. n., to flow or run through (post-Aug. and very rare).
- I Lit.: sanguis, runs out, Plin. 11, 38, 91, § 224: vina, soaks through, id. 16, 35, 63, § 155.— *
- II Trop., of time, to pass away, elapse: dies, Claud. Ep. 4, 5.
trāns-fluo, flūxī, ere, I) heraus-, durchfließen, si vas fiat e ligno eius, vina transfluere ac remanere aquam, si quā fuerit mixta, Plin. 16, 155. – Plin. 11, 224 Jan u. Detl. profluere. – II) vorbeifließen, praeter (neben) caput Iuliae transfluit aqua, quae vocatur Crabra, Frontin. aqu. 9. – bildl., verfließen, transfluxere dies, Claud. epist. 4, 5. – III) hinüberfließen, bildl., premebam oculos eius et confluebat in praecordia mea maestitudo ingens et transfluebat (ergoß sich) in lacrimas, Augustin. conf. 9, 12, 29.
See: transfluere
trānsflŭō, flūxī, ĕre, intr., couler au travers, se répandre au dehors : Plin. 16, 155 || couler devant : Frontin. Aqu. 9 || sʼécouler [en parl. du temps] : Claud. Epist. 4, 5.