trepide
trepide, in confusion, tremblingly, with trepidation
trĕpĭdē, adv., v. trepidus fin.
trepidē, Adv. (trepidus), trippelnd = eilfertig, hastig, ängstlich, concursans, Phaedr.: castra relinquere, Liv.: trepide anxieque certare, Suet.
~e ad priorem ‥ ac spectabiliores seniores venit
calamus ‥ tardius et ~ius figitur, eo quidem ~ius quo quis ab aliis non a se audita vel visa magis hesitans refert
ad alteram statim ripe partem non ~e, non timide, sed audacter magis ac temerarie transpenetravit
trĕpĭdē (14) (trepidus), en désordre, en sʼagitant : Liv. 22, 31, 5 || avec crainte : Suet. Nero 23.
trepidē
adv.
- trepidus, in confusion, tremblingly, with trepidation: concursans, Ph.: classis soluta, L.: castra relinquere, L.