typicus
typĭcus, a, um, adj., = τυπικός,
- figurative, typical: typicus Moses (Christus), Sedul. 3, 208: cruor, id. 1, 192.—
- II Periodical, recurring at intervals: tremor, Cael. Aur. Acut. 2, 15, 95: accessiones, id. Tard. 3, S, 118.
typicus, a, um (τυπικός), typisch, I) = bildlich, Eccl. – II) regelmäßig wiederkehrend, tremor, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 15, 95: accessiones, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 118. – Plur. subst., typicī, ōrum, m., mit dem Wechselfieber Behaftete, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 14, 110.
allegoria verbi sive operis aliquando historicam rem, aliquando ~am, aliquando tropologicam, id est, moralem rationem, aliquando anagogen, hoc est, sensum ad superiora ducentem figurate denuntiat
nec ~a interpretatio his discordare videtur rationibus
vates seriatim que futura erant insulis septemtrionibus predixit, tipicisque locutionibus memorie litterarum tradidit
qui tangit tipicam archam occiditur [cf. ] / et Dei filius ad necem ceditur; / cesus illuditur, illusus spuitur, / pater id aspicit et non ulcisciturI Par. xiii 9–10
typus est exemplum, forma, figura, hinc venit ~us sermocinalis figuratus
sub eloquio ~e ficcionis
de Cantuaria fecit vineam, in qua monachorum catervam ordinis sancti Benedicti, tanquam vites tipicas, plantare decrevit
a patribus sanctis olim typicisque prophetis / hec predicta fuit
sicut filii Israel in esu agni ~i renes suos accingebant, ita et vos renes vestros accingatis
non tamen simul circumciduntur et baptizantur, nec simul offerunt agnum ~um et eucharistiam
participalia, quae ab aliis ‘gerendi’ vel ‘supina’ vel ‘~i’ dicuntur auctoribus, quae tres casus videntur habere, a participio instantis nascuntur temporis s littera in d conversa et addita i vel o vel m, ut laudans laudandi laudando laudandum
denique septenas sol postquam vertit ymeras / septies, et typicum complevit in orbe recursum / paschalis festi
regales torques et inaures induit anguis / ac chlamydem byssi typici species basilisci
tipice febre [sic ] i. interpolate
febrium sinthomata ‥ dicuntur tipi ‥ inde ‥ dicuntur febrice tipice, s. interpollate
tўpĭcus, a, um (τυπικός), ¶ 1 typique, symbolique, figuré : Sedul. Carm. pasch. 3, 208 ¶ 2 intermittent : C. Aur. Acut. 2, 15, 95.
- 1. overdrachtelijk, symbolisch;
- 2. (med.) terugkerend [tremor].