unite
ūnītē, Adv. (unitus v. 1. unio), durchweg, Non. 542, 13.
quidquid est perfectionis in creaturis divisim est in Deo ~e
unam perfectionem essentie divine, que omnes perfectiones creaturarum ‥ continet ~e et indistincte, nos non intelligimus ~e et indistincte sed multipliciter et distinctis conceptionibus
contentum in aliquo virtualiter continetur in eo sicut in quodam excessivo virtuali quod ~issime continet
honor debet tali capiti ~e attribui qui prius in multos ritus et sacramenta figuralia est dispersus
ūnītē, v. uniter : Non. 542, 13.