vaticinator
vaticinator, a soothsayer, prophet
vātĭcĭnātor, ōris, m. [vaticinor]
- a soothsayer, prophet, Ov. P. 1, 1, 42; Prud. Ham. 343.
vāticinātor, ōris, m. (vaticinor), der Prophet, Weissager, Ov. ex Pont. 1, 1, 42. Prud. ham. 343. Paul. sent. 5, 21. § 1 u. 3.
vaticinor, -aris, i. divinare, unde ~or
rex mesta silentia solvens / vaticinatorem jussit adesse virum
vātĭcĭnātŏr, ōris, m. (vaticinor), devin : Ov. P. 1, 1, 42 || prophète : Prud. Ham. 343.
vāticinātor ōris, m
- vaticinor, a soothsayer, prophet, O.