ve
ve, enclit., or, or if you will, or as you please
BWL
in two or three hours
Frieze-Dennison Vergil
-ve: (conj. enclit.), usually appended to the first word in the clause or phrase, or freq.; ve — ve, either — or, both — and, 10.150.
vĕ [perh. from same root with vel, volo; but cf. Sanscr. va, or],
- or; leaving the choice free between two things or among several (always enclitic): quid tu es tristis? quidve es alacris? Ter. Eun. 304: telum tormentumve, Caes. B. C. 3, 51; 3, 56: lubidines iracundiaeve, Cic. Rep. 1, 38, 60: albus aterve fueris, ignorans, id. Phil. 2, 16, 41: si id facis facturave es, Ter. Hec. 739: ne quid plus minusve faxit, id. Phorm. 554: ne quid plus minusve, quam sit necesse, dicat, Cic.Cic. Fl. 5, 12: duabus tribusve horis, id. Phil. 14, 6, 16: Appius ad me ex itinere bis terve litteras miserat, id. Att. 6, 1, 2: amici regis duo tresve perdivites sunt, id. ib. 6, 1, 3: cum eam (quercum) tempestas vetustasve consumpserit, id. Leg. 1, 1, 2: alter ambove, etc., id. ib. 5, 19, 53; v. alter: aliquis unus pluresve, id. Rep. 1, 32, 48: ne cui meae Longinquitas aetatis obstet mortemve exspectet meam, Ter. Hec. 596: eho, Mysis, puer hic unde est? quisve huc attulit? id. And. 748: si quando aut regi justo vim populus attulit regnove eum spoliavit, aut, etc., Cic. Rep. 1, 42, 65: decretumque, ut consules sortirentur conpararentve inter se, uter, etc., Liv. 24, 10, 2: quae civitates habent legibus sanctum, si quis quid de re publica a finitimis rumore ac famā acceperit, uti ad magistratum deferat, neve cum quo alio communicet, or (sc. it is ordered by law) that he shall not, etc., Caes. B. G. 6, 20.—
- 2 Esp. in neg. sentences, or questions implying a negat., = -que: nullum (membrum rei publicae) reperies perfecti, quod non fractum debilitatumve sit, Cic. Fam. 5, 13, 3; num leges nostras moresve novit? id. Phil. 5, 5, 13.—
- B Repeated or with correl. part.
- 1 Ve ... ve, either ... or (poet.): corpora vertuntur: nec quod fuimusve sumusve, Cras erimus, Ov. M. 15, 215: nullaque laudetur plusve minusve mihi, id. F. 5, 110; id. M. 11, 493: illa tamen se Non habitu mutatve loco, peccatve superne, Hor. S. 2, 7, 64.—
- 2 Ve ... aut, either ... or (very rare): regnave prima Remi aut animos Carthaginis altae, Prop. 2, 1, 23.
vē- (sometimes vae-) [perh. = Sanscr. vi-in-, vi-dha-va; Lat. vidua; but cf. Curt. Gr. Etym. p. 3809, 135]; an inseparable particle denoting origin,
- out, which serves either to negative the positive idea lying in the simple word, or to strengthen a simple notion: vegrandis, small; vecors, senseless; vepallidus, very pale; ve-stigo, to search out; Vejovis, an anti-Jove; cf. Gell. 5, 12, 9 sqq.
1. ve, enklitische Partikel (vgl. altind. vā, griech. ἠέ aus ἠϝέ), oder, wenn die Wahl zwischen mehreren Dingen freigelassen wird, oder auch, oder wohl (etwa) auch, duabus tribusve horis, Cic.: zweimal, Cic. Phil. 5, 10. – poet. doppelt, statt vel... vel, zB. quod fuimusve sumusve, Ov. met. 15, 215: plusve minusve, mehr oder weniger, Ov. fast. 5, 110: ve... aut, Prop. 2, 1, 23; vgl. neve.
2. vē (vae), eine untrennbare Partikel, bezeichnet ein fehlerhaftes Zuviel od. Zuwenig des im Simplex enthaltenen Begriffs, zB. vecors, vegrandis, vesanus; vgl. Gell. 5, 12, 9.
nec caelum tangens terramve profundam
curentque sedulo ne quid aliud agendum, sperandum, amandumve in scripturis omnibus quam quod in quattuor evangelii libris invenitur doceant
‘non ego’, respondit, ‘dignum me tanta subire / culmina iam fateor, domini sed dextera nullis / effugitur caeli terraeve marisve latebris’
ne nos in templo nummularios, ne venditores boum, ovium, columbarumve reperiens damnet
ita ‥ cetere virtutes in caritatis plenitudinem sese refundent ut in illa felicitate nihil aliud temperantia, prudentia, fortitudove putetur, quam caritas
cepi diligens scrutator eruere ‥ que nova, queve secreta, contra solitum sui cursum, in occiduis et extremis terrarum finibus natura reposuit
tellus Siciliae ‥ fumum, vel vapores vel flammas eructat, vel etiam vento acrius incumbente, harenarum lapidumve moles egerit
alternante per septenos octonosve dies successu
maxime in ipsa domo orationis ‥ ne quid ineptum fiat, ne quid quod nostram fraternamve orationem impediat totis viribus agamus
nullo ‥ modo efficacius aut quantum ad vos honestius utiliusve fugietis ad mentis quietem
venditiones quoque et locationes pluris minorisve factas lex ista rescindit
claustralibus ‥ debet esse ‥ nulla cibi potusve providentia
non hec ulla ratione scientiave discernunt
sicubi ‥ mihi ‥ calamo properanti plus minusve cecidit atramenti
nondum ditavit mensas pinguisve ferina / vel Bachus mense gloria parva fuit
nec quadratum agmen neque dextrum cornu aliive belli apparatus in litore conseruntur
[capreae ] rarius a nobis videri quam boves solent aut asini aliave hujusmodi animantia
hinc caecus vel surdus, mutus vel claudus, cardiacus vel scabiosus, leprosus vel paraliticus, aliove morbo efficitur infirmus
licebit ‥ monetas ‥ apportare ad ‥ villam Calesii ‥ absque aliqua contradictione aut scrutatione, aliove obstaculo aut impedimento
quid in ea conditori placeat, quidve displiceat, sedula examinatione dirimamus
ad beatitudinem aeternam miseriamve distribuantur
capitula que subjecta sunt primo percurrite et eorum inspectione quid legendum quidve sit negligendum discernite
inspectus lapis iste potest suspendere mentes, / ambiguas utrum jaspis marmorve sit
quid ageret, quove pedem verteret, nescius
cur me vis iterum thalamo jungi mulierum? / cur thalamum memoras? me nubere curve laboras?
quos puer invenerit adjutores, quisve sit meus status, pro parte poterit indicare
jam quid inde expectandum quidve sperandum attendas
si quis vero sibi competentius melius †est ve† has utrasque regulas penes se tenere videantur, bene suis uti in Deum et nostris nec careant optamus
1 -vĕ, (7) [part. enclitique] ou : albus aterve Cic. Phil. 2, 41, blanc ou noir ; plus minusve Cic. Fl. 12, plus ou moins || neve || et ne, v. neve || [poét.] répété au lieu de vel... vel : quod fuimusve sumusve Ov. M. 15, 215, ou ce que nous avons été ou ce que nous sommes.
2 vē (væ), particule préfixe, de sens augmentatif ou privatif, dʼaprès Gell. 5, 12, 9 et 16, 5, 5 ; v. vecors, vegrandis, vesanus.
ve . conj. postp.
或。或足。Duabus tribusve horis 二時成三時之久。Ne dimittas animum neve te obrui sinas 勿喪胆亦勿灰心。
Suggest a Translation
See an image
或。或足。Duabus tribusve horis 二時成三時之久。Ne dimittas animum neve te obrui sinas 勿喪胆亦勿灰心。
Suggest a Translation
See an image
-ve
- 1 VOL-, conjenclit., or, or if you will, or as you please: quid tu es tristis? quidve es alacris?T.: telum tormentumve, Cs.: albus aterve fuerit, ignoras: Ne quid plus minusve faxit, T.: alter ambove, etc.: si decretumque, ut consules sortirentur conpararentve inter se, uter, etc., L.— With a negat. expressed or implied, and(cf.-que). num leges nostras moresve novit?; see also neve. —Repeated, either . . . or(poet.): nec quod fuimusve sumusve, Cras erimus, O.: Nullaque laudetur plusve minusve mihi, O.: cf. regnave aut animos (canere), Pr.