venditor
venditor, a seller, vender
vendĭtor, ōris, m. [vendo],
- a seller, vender (opp. emptor): ut ne quid omnino, quod venditor novit, emptor ignoret, Cic. Off. 3, 12, 51: gemmarum, Cod. Just. 12, 58, 12, § 3; Varr. R. R. 3, 5, 6; Dig. 18, 1 sq.: librorum, Schol. Cruq. ad Hor. Ep. 1, 20, 3; cf. Gell. 5, 4, 1.—
- II Transf., of a bribe-taker: dignitatis vestrae, Cic. post Red. in Sen. 4, 10.
vēnditor, ōris, m. (vendo), der Verkäufer, I) eig., Ggstz. emptor (der Käufer), Varro, Cic. u.a. – venditores ovium et boum, Ambros. in Luc. 9. § 20: gemmarum argentique atque vestium venditores, Cod. Iust. 12, 58, 12. § 3: v. librorum (βιβλιοπώλης), Buchhändler, Schol. Cruq. Hor. ep. 1, 20, 2; vgl. Gell. 5, 4, 1 (wo bl. venditor, sc. libri). – II) übtr., der Verhandler gegen Bestechung, vestrae dignitatis, Cic. post red. in sen. 10.
nummolarii ad hoc sedebant ad mensas ut inter emptores ~oresque hostiarum prompta esset pecuniae taxatio
Aluricus lignorum ~or
cartas habent donatorum vel vinditorum aut dominorum suorum
credi potest sicut ~ores olim ita et emptores tam enormi delicto juga servitutis jam meruisse
conveni cum eo de pretio, et eos apud ~orem dimittens, ei pretium numeravi
gloriatur quod cum simplici nimis benevoloque ac locuplete ~ore res fuerit illi
iste mercator vel ~or est mundus, qui intendit vendere vesicam pro lanterna
parcus domini regis de R. et alii dominici bosci sui deteriorati sunt ‥ per P. de N. et per forestarios et ballivos et ~ores suos per dona sua et per capciones meremii ‥ et per vendiciones eorum
~or bonorum comitatus Eboraci de scaccario vendidit quedam averia sua capta post quintam capcionem statim
quam terribiliter beatus Petrus ‥ ~ores gratiae in primo hujus heresis inventore percellit
usu et experientia quotidiana cognovimus spiritualium ~ores
revixit venditor qui Jesum vendidit
vendĭtŏr, (11) ōris, m. (vendo), vendeur : Cic. Off. 3, 51 || [fig.] qui trafique de : Cic. Sen. 10.
vēnditor ōris, m
- vendo, a seller, vender: frumenti: vestrae dignitatis, i. e. corrupt magistrates.