About
Menu

verberatura

verberatura [CL verberare+-ura] 1 beating, (esp. leg.) assault. 1247 appellant ‥ Henricum ‥ quod ipse simul cum duobus hominibus extraneis verberaverunt eos ‥ et H. venit et deffendit ~am et quicquid est contra pacem JustIt 455 r. 1d.; 1250 de placito ~e, roberie, et pace [sic MS] domini regis infracte CurR XIX 1939; 1255 Sweteman textor ejusdem ville inplacitat homines de Waddon coram jud' ordenar' pro ~a Hund. I 27b; 1280 culpabiles sunt de ~a et non de roberia JustIt 669 r. 4; 1285 Simon P. ‥ appellavit in comitatu predicto Ricardum de V. de mahemio et ~a et de pace domini regis fracta DocCOx 198; super transgressionibus ~e, vulnerature, maheimii, et inprisonamenti State Tri. Ed. I 12. 2 (act of) processing by beating, (in quot.) crushing, pulverizing (of spices). 1286 speciaria ‥ eidem pro ~a diversorum pulverum de pred. speciebus iiij s. vj d. Arch. LXX 44.

Saved

Recent