vigilatio
vĭgĭlātĭo, ōnis, f. [vigilo],
- wakefulness, sleeplessness, Cael. Aur. Tard. 1, 4, 101.
vigilātio, ōnis, f. (vigilo), das Wachen, a) übh., nisi ex somno vigilatio fieret, Augustin. serm. 363, 29. – b) als krankhafter Zustand, die Schlaflosigkeit, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 101.
apud eundem [Aristotelem ] motus de animali, ~o de bipede astruitur predicari
corpore si dormis surgat vigilatio mentis
in conversacione vel potacione, in ~one vel pausacione
pater bone et pulchre, pater ~onis atque inluminationis nostrae
portitori garderobe ‥ pro ~one sua circa carectas garderobe per xxxj noctes(
in ~one ejusdem navis apud W. per quindecim dies
supervisores leprosorum sint exonerati de ‥ ~onibus
pro ‥ cariacione ‥ siccacione ‥ et ~one [mxlvj ] per xxj noctesdogdrave
vĭgĭlātĭō, ōnis, f. (vigilo), veille, insomnie : C. Aur. Chron. 1, 4, 101 || la veillée : Aug. Serm. 362, 28.
vigiliasseu excubias agendi. Libert. Montisfalc. ann. 1369. in Reg. 149. Chartoph. reg. ch. 296 :
Habitatores omnes et singuli loci de Montefalcone...... ab omnibus juridictione, tailliagiis, guetis et Vigilationibus et a quibuscumque aliis servitutibus........ exempti sint.Vide in Vigiliæ.