visibiliter
vīsĭbĭlĭter, adv., v. visibilis fin.
vīsibiliter, Adv. (visibilis), sichtbar, Ambros. in Luc. 6. § 86. Claud. Mam. de stat. anim. 2, 5 u.a. Eccl.
quod invisibiliter spiritus operatur in anima, hoc ~ter sacerdos imitetur in aqua
plagas in dorso suo palpans sensit, ac si ~ter virgis corporalibus cesus fuisset
geometrica figura hoc michi monstari ~ter cupio
missus est ‥ angelus Gabriel a Deo ~ter, locutus est sonabiliter
spiritus immundos cum hominibus non ~ter sed sensibiliter conversatos
sepe caterve demonum vissibiliter contra sanctum ‥ pugnabant(
quidam asseruere mundum nichil aliud esse quam Deum ipsum manifestantem se ~ter
et multi [seculares domini ] in casu quo ‥ non excecati per hereticos, destruerent ~er hunc errorem [sc. symoniam ]
vīsĭbĭlĭtĕr (visibilis), adv., visiblement : P. Nol. Ep. 20, 3.