viteus
viteus, of the vine
vītĕus, a, um, adj. [vitis],
- of or belonging to the vine: coliculus, Varr. R. R. 1, 31, 4: pocula, i. e. wine, Verg. G. 3, 380: rura, planted with vines, Prud. Ham. 228.
vīteus, a, um (vitis), I) von dem Weinstocke, coliculus, Varro: ligna, Rebholz, Solin.: pocula, Wein, Verg.: vincula, Ambros. – II) voll Weinstöcke, iuga, Auson.: rura, Prud.
~a,wintreowige
qui Bacus dicitur ~am stipitem gerit in manu, qui vero Salomon appellatur sceptrum tenet in manu
vītĕus, (16) a, um (vitis), de vigne : Varro R. 1, 31, 4 ; vitea pocula Virg. G. 3, 380, vin || planté de vigne : vitea rura Prud. Ham. 227, vignobles.
vīteus
adj.
- vitis, of the vine: pocula, i. e. wine, V.