Διόβολος
Διό-βολος, ον,
- = foreg. 1, of the thunderbolt, κτύπος S. OC 1464 (lyr.), E. Alc. 128 (lyr.).
Διό·βολος, ος, ον [ῑ] lancé par Zeus, Soph. O.C. 1464 ; Eur. Alc. 128.
Étym. Διός, βάλλω.
Διόβολος
Διό-βολος, ον
βάλλω
- hurled by Zeus, Soph., Eur.