Διόθεν
Διόθεν, sent from Zeus, by his will
Δῐόθεν, Adv.
- sent from Zeus, according to his will, Δ. βλαφθέντα βέλεμνα Il. 15.489; Δ. ἄγγελος ἦλθε 24.194, cf. A. Ag. 43 (anap.); ἐκ Δ. Hes. Op. 765.
adv. enviado por Zeus, por voluntad de Zeus
Δ. βλαφθέντα βέλεμνα
Δ. μοι ἄγγελος ... ἦλθε
ἔργον, ὅ οἱ Δ. θέμις ἦεν
ἐκ Διόθεν
Διόθεν [ῐ] adv. Il. 15, 489, etc. Hés. Sc. 22 ; Eschl. Pr. 1089 ; Eur. Rhes. 455 ; Hel. 1505 ; ou ἐκ Διόθεν, Hés. O. 763 ; Luc. Syr. 1, 12, de Zeus, de la part de Zeus, d’après l’ordre ou au gré de Zeus.
Étym. Διός, -θεν.
Διόθεν, von Zeus her ; Homer dreimal : Il. 24.561 Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθεν μήτηρ ; vs. 194 Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθεν ; 15.489 ἴδον ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα, von Seiten des Zeus. Vgl. θεόθεν. – Hes., Tragg. u. Sp.; ἐκ Διόθεν, Hes. O. 763.
Διόθεν
- See Ζεύς.
Διόθεν
[Δι-ο- as in διογενής. + -θεν 1.]
- 1
From, sent by, Zeus Il. 24.194, 561.
- 2
By his power or will Il. 15.489.
- 1
Δῐόθεν
- 1from Zeus καὶ τὸ μόρσιμον Διόθεν πεπρωμένον ἔκφερεν N. 4.61 ταύταν μεθέπων Διόθεν αἶσαν N. 6.13 Διόθεν τέ με σὺν ἀγλαίᾳ ἴδετε πορευθέντʼ ἀοιδᾶν δεύτερον ἐπὶ τὸν κισσοδαῆ θεόν (= ἀπὸ Διὸς ἀρχόμενον N. 5.25) fr. 75. 7.
Διόθεν : from Zeus, by command of Zeus.
Διόθεν
adverbΔιός, gen. of Ζεύς
- adv. sent from Zeus, by his will or favour, Il., Trag.