Τιμηνορίδης Save Bailly 2024 Τιμηνορίδης, ου (ὁ) [τῑ] Timènoridès, h. Sim. (Anth. 7, 513). Étym. patr. de *Τιμήνωρ, de τιμάω, ἀνήρ.