αὐγάζω
αὐγάζω, to view in the clearest light, see distinctly, discern
- view in the clearest light, see distinctly, discern, S. Ph. 217 (lyr.), AP 9.221 (Marc. Arg.); τὸν ἴδιον νοῦν οἷα πρὸς κάτοπτρον Ph. 2.156:—also in Med., Il. 23.458, Hes. Op. 478, A.R. 1.155, Call. Dian. 129, AP 9.349 (Leon.); αἰ δὲ λῇς αὐγάσδεο Carm.Pop. 18:— Pass., αὐγασθεῖσα being mirrored in the smooth water, dub. in S. Fr. 598.6; simply, appear, Max. 11, al., dub. in Orph. Fr. 284.
- II of the sun, illumine, τινά E. Hec. 637 (lyr.):—Pass., Id. Ba. 596 (lyr.).
- 2 metaph., enlighten, 2 Ep.Cor. 4.4; set in a clear light, Ph. 1.659, al.
- III intr., appear bright or white, LXX Le. 13.25, al.; shine, PMag.Par. 1.2558, 2.143.
I tr.
1 ver, contemplar en v. act.
ἄξενον αὐγάζων ὅρμον
ἔγχος αὐγάζοντα
ὅστις ἀλιτροὺς αὐγάζειν ... οὐ δύναται
δοιὼ μὲν ἁρπακτῆρας αὐγάσαι λύκους
αὐγάζω τὸν ἄφυκτον ... Ἔρωτα
(θεός) ὃς τὰ ὅλα αὐγάζει
• fig.
εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι τὸν φωτισμὸν τοῦ Εὐαγγελίου
• tb. en v. med.
οἷος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι
οὐδ' αὐγάζῃ ... φλόγα;
ὄφρα σε κόσμος ... πάππον ... αὐγαζηται
οἷς δέ κεν ... αὐγάσσηαι
2 del sol y la luna iluminar, alumbrar
τὰν καλλίσταν ὁ χρυσοφαὴς Ἅλιος αὐγάζει
(σελήνη) αὔγαζε χρυσέην Καλλίστιον
• fig.
Χριστοῖο μέγα κλέος αὐγάζεσκε
II intr.
1 mirar en v. act.
Ζεὺς ἑδράνων αὐγάζων ἐξ οὐρανίων
• en v. med.
οὐδὲ πρὸς ἄλλους αὐγάσεαι
μηδ' ἀπὸ τῶ τέγεος ... αὐγάσσησθε
ἀνέρα κεῖνον ... ὑπὸ χθονὸς αὐγάζεσθαι
• abs.
αἱ δὲ λῇς, αὐγάσδεο
y si quieres, mira
2 resplandor de la luna y el sol
διχόμηνις ἀπ' αἰθέρος αὐγάζουσα ... σεληναίη
ἥλιος
3 aparecer en v. med.
εἰ δέ κ' ὀπωρινοῖς ἐνὶ γλήνεσιν αὐγάζοιτο Χελάων
4 decolorarse, emblanquecerse de las manchas de la lepra
τὸ ὑγιασθὲν τοῦ κατακαύματος αὐγάζον τηλαυγὲς λευκόν
• tb. c. ac. interno
αὐγάσματα αὐγάζοντα
• part. subst. zona descolorida de la piel
ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεὺς ... οὐκ ἔστιν ἐν τῷ αὐγάζοντι θρὶξ λευκή
1. met acc. helder zien, duidelijk zien:
2. intrans. kijken:
2) Häufiger ist in dieser Bdtg das med., deutlich sehen, wahrnehmen, Il. 23.458 ; Hes. O. 477 ; öfter in der Anth., z.B. Antip.Thess. 63 (VII.743); Leon.Alex. 10 (IX.349). – Im NT, glänzen, 2.Cor. 4.4.
Strong 826
1. Trans. (cl.), to irradiate.
2. Intrans.
(a) (poët.), to see clearly (so perh. II Co 4:4; MM, s.v.);
(b) as in LXX, to shine forth: II Co 4:4 (cf. δι-, κατ-αυγάζω).†
aquí a mí, el radiante Helios, el que resplandece sobre toda la tierra
pues tú creas todo en la tierra, radiante y resplandeciente Selene
- Ito view in the clearest light, see distinctly, discern, Soph.; so in Mid., Il., Hes.
- IIof the sun, to beam upon, illumine, τινά Eur.