βατός
βατός, passable
βᾰτός, ή, όν, (βαίνω)
- passable, accessible, τοῖς ὑποζυγίοις X. An. 4.6.17, cf. Men. 924, Arr. An. 4.21.3, Nonn. D. 1.54, al.; = βέβηλος, opp. ἄβατος, Porph. Abst. 4.11: metaph., permissible, Just. Nov. 30.8 Intr.
- II Act., speeding, πούς Nonn. D. 2.96, 18.55.
1 accesible, a donde se puede llegar
τόπος
γῆ
χθών
τὸ ἱερόν
• del mar, ríos vadeable, que se puede cruzar
θάλασσα
• fig. accesible, fácil
ὥστε μηδενὶ τὰς τοιαύτας ἀργυρολογίας βατὰς ... γίνεσθαι
2 rápido
πούς
βατός, ή, όν [ᾰ] où l’on peut aller, accessible, Soph. fr. 109 ; Pol. 10, 8, etc. ; β. τοῖς ὑποζυγίοις, Xén. An. 4, 6, 17, accessible aux bêtes de somme.
Étym. vb. de βαίνω.
βατός, ή, όν, gangbar, ersteigbar, τὰ βατά Soph. frg. 109 ; τοῖς ὑποζυγίοις Xen. An. 4.6.17 ; λίμνη Pol. 10.8 ; zu durchwaten, Arr. u. A.
βατός
βαίνω
- passable, Xen.