βελοθήκη
βελοθήκη, quiver
βελοθήκη, ἡ,
- quiver, Lib. Decl. 30.9.
1 carcaj Al.Ps.10.2, Lib.Descr.30.9.
2 vaina Hsch.s.u.
3 fig. de la Encarnación, Eus.Is.49.2,
β. τῆς ἀληθείας
βελο·θήκη, ης (ἡ) carquois, Lib. 4, 1070.
Étym. βέλος, θήκη.
βελοθήκη, ἡ, Pfeilbehälter, Sp., wie Liban.