βλάψις
βλάψις, a harming, damage
βλάψις, εως, ἡ,
- harming, damage, Pl. Lg. 932e (pl.).
daño
τῶν δ' ἄλλων πέρι βλάψεων
πᾶσαι αἱ ἀφέσιες ὠφελείης τε καὶ βλάψιος
βλάψις, εως (ἡ) action de léser, de nuire, Plat. Leg. 832c, 932e.
Étym. βλάπτω.
βλάψις, ἡ, Beschädigung, Plat. Legg. IX.832c, XI.932e.
βλάψις
βλάπτω
- a harming, damage, Plat.