βραχύνω
βραχύνω, to shorten, to use as a short syllable
βρᾰχύνω,
- abridge, shorten, i.e. to be a sign of a brief attack, Hp. Aph. 1.12; use as short, συλλαβήν Plu. Per. 4:—Pass., opp. μηκύνομαι, Luc. Hist.Conscr. 55; -όμενον φωνῆεν Heph. 1.1, D.T. 633.
I intr.
1 durar menos tiempo, abreviarse la duración de una enfermedad, Hp.Aph.1.12, Gal.17(2).392.
2 en v. med. hacerse más corto en el espacio
αὐτὴ περιβολὴ βραχυνομένη ἀπὸ τῆς εὐθείας καὶ κινουμένη πρὸς τὸ πλάγιον
ἀνάλογον τοῖς πράγμασιν ἢ μηκυνόμενον ἢ βραχυνόμενον
II tr., prosod. pronunciar como breve, abreviar
συλλαβήν
• en v. pas.
ἢ ὅτ' ἂν βραχεῖ ἢ βραχυνομένῳ φωνήεντι ἐπιφέρηται δύο σύμφωνα
πρὸ τέλους βραχύνεσθαι
βραχύνω, f. υνῶ [ᾰ ; ῡ prés., ῠ fut.]
1 abréger, raccourcir, Hpc. Aph. 1243 ||
2 prononcer une syllabe comme brève, abréger, acc. Plut. Per. 4 ; D. Thr. 633, 2 ; Héph. 1, 1 ; Sext. 622, 29.
Étym. βραχύς.
βραχύνω, kurz machen, sprechen, eine Silbe, Gramm.; vgl. Plut. Pericl. 4.
βραχύνω
- fut. υνῶ, to shorten, to use as a short syllable, Plut.