βρύτινος
βρύτινος, of or for βρῦτος, pun on βύσσινος
βρῡτ-ινος, η, ον,
- of or for βρῦτον, Cratin. 96 (παρὰ προσδοκίαν for βύσσινος).
1 de cerveza u orujo
ἄμοργιν ἔνδον βρυτίνην νήθειν τινά
tejer dentro cierta túnica (orujo) de cerveza (orujo), e.e. emborracharse
2 de seda
βρύτινον πήνισμα
trama de hebras de seda
βρύτινος, η, ον [ῡ] de bière, Crat. (Hsch.).
Étym. βρῦτον.
βρύτινος, zu βρῦτον gehörig, ἄμοργις Cratin. bei Hesych., vgl. Meineke II.76.