γενούστης
γενούστης, ου, ὁ, misread for γένους τῆς in Pl. Phlb. 30d, cf. Hsch.
palabra ficticia creada por los comentaristas de Pl. a partir de γένους τῆς (Pl.Phlb.30d) pariente
γενούστην δὲ ὁ Πλάτων καλεῖ τὸν συγγενῆ
γενούστης· ἐπὶ τοῦ θεοῦ ἐννοίας. ὁ γεννητικός
γενούστης, ου (ὁ) c. γεννητής, Plat. Phil. 30d, probabl. mot altéré.
γενούστης, ὁ, Plat. Phil. 30e, von VLL γεννήτης erkl.; Bekker schreibt γένους τοῦ, einige mss. γένους τῆς.