γηοχέω
γηοχέω, to possess land
γη-οχέω,
- hold land, Hdt. 7.190.
poseer tierras
Ἀμεινοκλέϊ ... γηοχέοντι ... μεγάλως
γη·οχέω (seul. part. prés. dat. sg. γηοχέοντι) posséder une terre ou des terres, Hdt. 7, 190.
Étym. ion. p. *γηουχέω, de γῆ, ἔχω.
γηοχέω, ion. = γηουχέω, Her. 7.190.
γηοχέω
γῆ, ἔχω
- to possess land, Hdt.