γλαμυρός
γλαμυρός, blear-eyed
γλᾰμῠρός, ά, όν,
- blear-eyed, ὁφθαλμοί Hp. Mul. 2.116, 119; prov., ἐν τυφλῶν πόλεϊ γ. βασιλεύει ‘dans le royaume des aveugles le borgne est roi’, Sch. Il. 24.192.
- II of birds, perh. = λαμυρός, S. Fr. 396 (but ἐνυγροβίους EM 232.44). (With γλαμάω, γλάμυξος (<γλαμο-μ.) , γλαμυρός, γλαμώδης, cf. Lett. glums ‘mucus’, glumt ‘become viscous’, Engl. clammy.)
1 medic. lleno de secreción acuosa, legañoso, que tiene rija
ὀφθαλμοί
• de ahí en el prov.
ἐν τυφλῶν πόλει γ. βασιλεύει
en la ciudad de los ciegos un pitañoso es rey
2 sent. dud. voraz dicho de unos pájaros
τοὺς γλαμυροὺς κατὰ φορβάν
• aunque quizá acuático según
glos. a γλαμυρούς
γλαμυρός, ά, όν [ᾰῠ] chassieux, Hpc. 641, 11 ; en parl. des yeux eux-mêmes, Hpc. 642, 50.
Étym. Cf. λήμη et lat. gramiosus.
γλαμυρός, triefäugig, Hippocr.; Schol. Il. 24.192.