γλυκύτης
γλυκύτης, sweetness
γλῠκύτης, ητος, ἡ,
- sweetness of taste, Hdt. 4.177, Thphr. CP 6.9.4; ὑδάτων D.S. 4.84, cf. Arr. Peripl.M.Eux. 49.
- 2 sweetness, pleasantness, γ. φυσική, of life, Arist. Pol. 1278b30; τῆς λέξεως D.H. Comp. 11; μέλος καὶ γ. Phld. Mus. p.49 K.; of persons, Plu. Adul. 2.67b: in pl., delights, ἐπιθυμίαι πονηραὶ καὶ γλυκύτητες Phld. Lib. p.61 O.
1 sabor dulce, dulzor
• como concepto dulzor Plot.3.6.9, 4.4.29.
2 fig. dulzura, encanto
γ. φυσική
γ. τοῦ νουθετοῦντος
πᾶσιν γλυκύτηταν ἔχων
ἐπιθυμίαι ... καὶ γλυκύτητες
γλυκύτης, ητος (ἡ) [ῠῠ] douceur :
1 au propre, saveur douce (d’un fruit, d’une boisson, etc.) Hdt. 4, 177 ; Th. C.P. 6, 9, 4 ; 6, 15, 4 ; DS. 4, 84 ; etc. ||
2 fig. charme, agrément, Arstt. Pol. 3, 6, 5 ; en parl. du style, DH. Comp. 11 ; en parl. de pers. Plut. M. 67b.
Étym. γλυκύς.
γλυκύτης, ητος, ἡ, das Süße, die Süßigkeit, Her. 4.177 ; übertr., Freundlichkeit, Plut. ad. et am. discr. 38 ; λέξεως Dion.Hal. u. a. Rhet., die es als ein besonderes σχῆμα anführen.
γλυκύτης
γλυκύς
- sweetness, Hdt.