γναθμός
γναθμός, the jaw
γναθ-μός, ὁ,
- jaw, poet. form of sq., Il. 17.617, al.: also in pl., Od. 18.29; γναθμοῖς ἀδήλοις φαρμάκων E. Med. 1201; for ἀλλοτρίοις γναθμοῖσι γελᾶν, v. ἀλλότριος; also γναθμόν· τομώτατον καὶ αἱρετικώτατον, Hsch.
1 mandíbula
τὸν βάλ' ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος
παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν
γναθμοὶ δὲ τάνυσθεν
πάντας ὀδόντας γναθμῶν ἐξελάσαιμι
• fig.
οἱ δ' ἤδη γναθμοῖσι γελώων ἀλλοτρίοισιν
reían ya con mandíbulas ajenas, e.e. con risa forzada
2 el mandíbulas n. dado por los pescadores al esturión, Euthydemus SHell.455.
γναθμός, οῦ (ὁ) mâchoire (d’homme ou d’animal), Il. 13, 671 ; 16, 405 ; Od. 16, 175 ; Eur. Hipp. 1223 ; au plur. Od. 18, 29 ; Eur. Med. 1201 ; pour la loc. ἀλλοτρίοις γναθμοῖσι γελᾶν, v. ἀλλότριος.
Étym. poét. c. le suiv.
γναθμός, ὁ, Kinnbacken ; Hom. Il. 13.671, 16.405, 606, 17.617, Od. 16.175, 18.29, 20.347 ; einzeln bei a. D., wie Eur. Hipp. 1223. S. ἀλλότριος.
γναθμός
-οῦ, ὁ.
The lower jaw Il. 13.671 = Il. 16.606, Il. 16.405, Il. 17.617.
In pl., the jaws Od. 16.175, Od. 18.29, Od. 20.347.
γναθμός : jaw, cheek; for Od. 20.347, see ἀλλότριος.
γναθμός
- the jaw, poet. form of γνάθος, Hom.; also in pl., Od.: metaph., γναθμοὶ φαρμάκων the gnawing of poison, Eur.; for ἀλλοτρίοις γναθμοῖσι, v. ἀλλότριος.