γρόνθος
γρόνθος, fist
γρόνθος, ὁ,
- = πυγμή, fist, Gloss. Oxy. 1099.18, Hsch., etc.; κατέκτειναν γρόνθοις καὶ λακτίσμασι PAmh. 2.141.10 (iv A. D.); γρόνθῳ παίσας Sch. Il. 2.220; γ. παλαστιαῖος, = σπιθαμή, Aq. Jd. 3.16, al., cf. Hero *Geom. 4.11.
- II spoke on a machine, Ps.-Apollod. Poliorc. p.46 Thévenot.
1 puño
προ[σέ]παισομ (sic) μοι εἰς τὴν πλευρὰν τοῖ[ς] γρόνθοις
δακτύλους ... εἰς γρόνθον συστρέφοντες
2 puñetazo
μὴ ἀποδιδόντες ... γρόνθον ἀντὶ γρόνθου
no devolviendo golpe por golpeμε κατέκτι[να]ν γρόνθοις τε καὶ λακτί[σ]μασιν
3 el puño como medida de longitud,
sinón. de παλαιστής
•Gener. se rel. aaa. koimman ‘apretar’, lat. gremium que sería de la misma r. que
γρόνθος, ου (ὁ)
1 poing, d’où coup de poing, Porph. ||
2 γ. παλαστιαῖος, paume, mesure, c. σπιθαμή, Aqu. Jud. 3, 16 ||
3 encoignure (pierre saillante d’un mur ou extrémité d’une poutre) Apd. pol. 46.
γρόνθος, ὁ, = κόνδυλος, die geballte Faust, Sp. hellenistisch für πύξ, nach Moeris ; vgl. Eust. 1322.40. – Bei Maschinen die gewölbte Schildkrampe, = χελώνιον ; eine hervorstehende Ecke, Sprosse, auf die man treten kann. Bei Hero = παλαιστή, als Längenmaß.