δακρυσίστακτος
δακρυσίστακτος, dropping tears
δακρῠσίστακτος, ον,
- in floods of tears, neut. pl. as Adv., A. Pr. 400 (lyr.).
que derrama lágrimas
δακρυσίστακτον ἀπ' ὄσσων ... λειβομένα ῥέος
δακρυσί·στακτος, ος, ον [ᾰ̄ῠ] qui dégoutte de larmes, qui épanche des larmes, Eschl. Pr. 399.
Étym. δάκρυ, στάζω.
δακρυσίστακτος, von Tränen triefend, Aesch. Pr. 399.
δακρυσίστακτος
στάζω
- dropping tears, Aesch.