διαγογγύζω
διαγογγύζω, to murmur among themselves
διαγογγύζω,
- mutter or murmur among themselves, κατά τινος LXX Ex. 16.7; ἐπί τινι ib. Nu. 14.2: abs., Ev.Luc. 15.2, 19.7, Hld. 7.27.
1 murmurar como signo de desaprobación
διαγογγύζετε ἐν ταῖς σκηναῖς ὑμῶν
διεγόγγυζον ... λέγοντες ὅτι ...
• c. giro prep. de pers. murmurar contra
καθ' ἡμῶν
ἐπὶ Μωυσῆν
ἐπὶ τοῖς ἄρχουσιν
τι πρὸς τοὺς παρόντας ἠρέμα διαγογγύσαντα
• protestar por
πονηρῷ ἐπ' ἄρτῳ
2 rechazar c. ac.
τὴν εἰρημένην λέξιν
δια·γογγύζω :
1 murmurer entre soi, en parl. de plus. pers. NT. Luc. 15, 2, etc. ; κατά τινος, Spt. Ex. 16, 7, 8 ; ἐπί τινα, Spt. Num. 14, 2, contre qqn ||
2 murmurer, en gén. Hld. 7, 27.
διαγογγύζω, verstärktes γογγύζω, NT ; διαγογγύσας Hel. 7.27.
Strong 1234
†
of a number, to murmur or mutter among themselves: Lk 15:2 19:7.†
διαγογγύζω
- to murmur among themselves, NTest.