διαιτητήριον
διαιτητήριον, the dwelling rooms of a house
δῐαιτ-ητήριον, τό, (δίαιτα ΙΙ.1)
- in pl., dwelling-rooms, X. Oec. 9.4: sg., dwelling-place, Procop. Aed. 1.9.
plu. habitaciones donde se hace la vida, X.Oec.9.4
• sg. residencia, morada Procop.Aed.1.9.9, Sud.
διαιτητήριον, ου (τὸ) au plur. les chambres d’habitation dans une maison, Xén. Œc. 9, 4.
Étym. διαιτάω.
διαιτητήριον, τό, Wohnstube, Xen. Oec. 9.4.
διαιτητήριον
δῐαιτητήριον, ου, τό,
δίαιτα I. 2
- in pl. the dwelling rooms of a house, Xen.