διαπεραντέον
διαπεραντέον, one must carry to its conclusion
διαπεραντέον,
- one must carry to its conclusion, λόγον Pl. Lg. 715e.
hay que pronunciar
λόγον
διαπεραντέον, vb. de διαπεραίνω, Plat. Leg. 715e.
διαπεραντέον, (διαπεραίνω), man muß vollenden, Plat. Legg. IV.715e.