διεστραμμένως
διεστραμμένως, perversely
διεστραμμένως, Adv., (διαστρέφω)
- perversely, LXX Si. 4.17; distortedly, τῶν ὄψεων δ. ἔχειν Hld. 2.19.
1 de manera inconexa
μαθεῖν δ. τε καὶ ἀτάκτως
2 descompuestamente
καὶ γὰρ τῶν ὄψεων σφόδρα δ. ἔχετε
pues tenéis un aspecto muy descompuesto
3 tortuosamente
δ. πορεύσεται μετ' αὐτοῦ
(la sabiduría) caminará con él por caminos tortuosos
• fig. distorsionadamente, con mala intención
ἐνόησαν δόγμα δ.
πάντα δ. ἔπραττον
κρίνειν
διεστραμμένως, adv. tout de travers, Hld. 2, 19 ; Chrys. 5, 171 ; Clém. 524.
Étym. διαστρέφω.
διεστραμμένως, verdreht, verkehrt, Hel. 2.19 u. a.Sp.